Osteopathie is een behandelingswijze waarbij dmv manuele technieken diverse functionele klachten onderzocht en behandeld worden.

De osteopaat maakt gebruik van de anatomie, de biomechanica en de fysiologie van het menselijke lichaam om met palpatie(voelen) de functie en beweging van de verschillende weefsels(gewrichten, spieren, wervels, fascia, orgaan) te onderzoeken en te behandelen. Een bewegingsbeperking van deze weefsels veroorzaakt een verstoorde doorbloeding en/of zenuwgeleiding. Dit kan leiden tot het verstoren van het evenwicht waarin het menselijk lichaam functioneert. Voor deze dysbalans tracht het lichaam een compensatie te vinden. Wanneer geen compensatie meer mogelijk is, manifesteert zich een klacht. Deze klacht kan op een andere plaats optreden dan waar de oorzaak van die klacht zich bevindt.

Een osteopaat onderzoekt dus niet alleen de regio waarin de klacht zich uit, maar het hele lichaam en gaat daar aan het werk waar hij de oorzaak aantreft. Hiervoor baseert hij zich op de anatomie, fysiologie, biomechanica,neurologie,…

> Principes osteopathie
> Ontstaan osteopathie